Life Style

«Τα Σχήματα των Αστεριών» έλαμψαν στο Κατράκειο θέατρο Νίκαιας

  Η Σωτηρία της ψυχής
είναι πολύ μεγάλο πράγμα
σαν ταξιδάκι αναψυχής
μ' ένα κρυμμένο θαύμα

Λίνα Νικολακοπούλου

Και τα «θαύματα» ήταν δυο και έγιναν φανερά στη σκηνή του Κατράκειου θεάτρου Νίκαιας χθες το βράδυ 7 Σεπτεμβρίου. «Τα Σχήματα των Αστεριών» αποκαλύφθηκαν με τη Λίνα Νικολακοπούλου και την Τάνια Τσανακλίδου που τόσα χρόνια μας χαρίζουν «Τη Σωτηρία της ψυχής». Στην αρχή της συναυλίας η στιχουργός ζήτησε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη και στη συνέχεια το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα φωνάζοντας  «αθάνατος».

Ο Δήμαρχος Νίκαιας-Αγ.Ι. Ρέντη Γιώργος Ιωακειμίδης παρέδωσε τιμητικές πλακέτες και στις δυο τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Η Λίνα Νικολακοπούλου, αυτή η σπουδαία ποιήτρια της πόλης, εδώ και 40 χρόνια κάνει τις λέξεις μας να τραγουδάνε και η Τάνια Τσανακλίδου γενναιόδωρα μας έχει χαρίσει με τη φωνή της ταξίδια ζωής. Μεγάλη τιμή και χαρά που βρέθηκαν στο Κατράκειο θέατρο της πόλης μας και τυχεροί όλοι εμείς που γίναμε συνοδοιπόροι τους. Η συγκίνηση είναι μεγάλη για τις ανάσες που μας έδωσαν με τους στίχους και τη φωνή τους».

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας σ’ένα συμβολικό αφιέρωμα για τον Μίκη η Τάνια Τσανακλίδου ερμήνευσε το «Αστέρι μου φεγγάρι μου» και η Λίνα Νικολακοπούλου διάβασε στίχους της από το έργο του «Πολιτεία Γ».

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, σε ηλικία 96 ετών, σήμερα Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021.

Η Ελλάδα σήμερα θρηνεί τον άνθρωπο που συνδέθηκε με τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.

Ο Μίκης Θεοδωράκης «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει γράψει όλων των ειδών μουσικής, από όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, ορατόρια, μπαλέτα και χορωδιακή εκκλησιαστική, έως μουσική για αρχαίο δράμα, θέατρο, κινηματογράφο, έντεχνο λαϊκό τραγούδι και μετασυμφωνικά έργα. Το έργο του μπορεί να διακριθεί σε τρεις κύριες περιόδους: Στην πρώτη περίοδο (1937-1960) συνθέτει έργα συμφωνικά και μουσικής δωματίου σύμφωνα με δυτικοευρωπαϊκές μορφές και σύγχρονες τεχνικές, στη δεύτερη περίοδο (1960-1980) επιχειρεί σύζευξη της συμφωνικής ορχήστρας με λαϊκά όργανα και δημιουργεί νέες φόρμες με βάση τη φωνή, ενώ από το 1981 επιστρέφει στις συμφωνικές μορφές και ασχολείται με την όπερα.

Η μελοποίηση ποιημάτων έχει θεωρηθεί ως ο «κεντρικός πυλώνας της δημιουργικότητάς του», όπως έχει πει η ερμηνεύτρια Νένα Βενετσάνου. Εκεί οι ποιητές παρελαύνουν: Άγγελος Σικελιανός, Ανδρέας Κάλβος, Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Μανόλης Αναγνωστάκης, αλλά και Πάμπλο Νερούδα, Λόρκα, Μπέρναρντ Μπίαμ. Οι στίχοι τους γίνονται έτσι προσιτοί στο ευρύ κοινό, πλαισιώνοντας λαϊκά τραγούδια που θέτουν θεμελιώδεις αξίες και σταθερές στη σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία.

Ο Μίκης Θεοδωράκης ουσιαστικά δημιούργησε το κίνημα της Μελοποιημένης Ποίησης, συμβάλλοντας στην ανάδυση μιας πλειάδας ποιητών και στην αναβάθμιση του τραγουδιού. Συγχρόνως, βοήθησε μια ολόκληρη γενιά να αποκτήσει τον δικό της λόγο.

Η φήμη του ξεπέρασε από νωρίς τα σύνορα της χώρας. Συνέθεσε τον πιο αναγνωρίσιμο, ίσως, ελληνικό ρυθμό διεθνώς, το συρτάκι από την ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» (1964), ενώ τραγούδια του ερμηνεύτηκαν από διάσημους καλλιτέχνες, όπως οι Beatles, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ και η Εντίθ Πιάφ. Επένδυσε μουσικά γνωστές ταινίες, όπως το «Ζ» (1969), που τιμήθηκε με το βραβείο BAFTA πρωτότυπης μουσικής, η «Φαίδρα» (1962), με τραγούδια σε στίχους Νίκου Γκάτσου και «Σέρπικο» (1973), για τη μουσική της οποίας ήταν υποψήφιος για Grammy το 1975 (το ίδιο βραβείο διεκδίκησε και για τη μουσική του «Αλέξη Ζορμπά» το 1966).

Παράλληλα, από πολύ νέος ανέπτυξε πλούσια αντιστασιακή και πολιτική δράση, ενώ με ποικίλες παρεμβάσεις, βιβλία και συνεντεύξεις παρέμεινε ενεργός ως το τέλος της ζωής του.

 

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης γεννήθηκε στη Χίο στις 29 Ιουλίου 1925, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, γι' αυτό πέρασε τα παιδικά του χρόνια μετακινούμενος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, από τη Μυτιλήνη, τη Σύρο και την Αθήνα έως τα Ιωάννινα, το Αργοστόλι, την Πάτρα, τον Πύργο και την Τρίπολη. Τα πρώτα του μουσικά ακούσματα ήταν οι ψαλμωδίες της ορθόδοξης εκκλησίας, στις οποίες έπαιρνε μέρος σαν ψάλτης.

Τη διετία 1937-1939 πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Πατρών και δημιούργησε τα πρώτα του τραγούδια, συνθέσεις οι οποίες βασίστηκαν σε στίχους των Σολωμού, Παλαμά, Δροσίνη και Βαλαωρίτη, τους οποίους έβρισκε άλλοτε στα σχολικά βιβλία και άλλοτε στη βιβλιοθήκη του σπιτιού του. Στην Τρίπολη, μόλις 17 ετών, δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή» και παίρνει μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίζεται.

Διαφεύγει στην Αθήνα, όπου το 1943 ξεκινάει μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και γνωρίζεται με την έντεχνη ευρωπαϊκή μουσική. Ως εκείνη την εποχή, έχει επηρεαστεί από τη βυζαντινή μουσική, έχει σχηματίσει χορωδία και έχει συνθέσει τραγούδια και κομμάτια για βιολί και πιάνο. Παράλληλα αναπτύσσει αντιστασιακή δράση. Εντάσσεται στην ΕΠΟΝ και το 1944 γίνεται γραμματέας εκπολιτισμού. Τον ίδιο χρόνο εντάσσεται στον εφεδρικό ΕΛΑΣ Αθηνών και λαμβάνει μέρος σε μάχες κατά των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, καθώς και στα Δεκεμβριανά. Λόγω των προοδευτικών του ιδεών, καταδιώκεται από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα χωρίς να σταματήσει την επαναστατική του δράση. Το 1947 εξορίζεται στην Ικαρία και ένα χρόνο αργότερα μεταφέρεται στη Μακρόνησο, από την οποία απολύεται τον Αύγουστο του 1949.

Εξαιτίας της πολιτικής του δράσης και των διώξεων που υπέστη καθυστέρησε να πάρει το δίπλωμά του από το Ωδείο στην αρμονία, την αντίστιξη και τη φούγκα, γεγονός που συνέβη το 1950. Από το 1954 μέχρι το 1957, σπούδασε στο Παρίσι με υποτροφία και συνέγραψε τις τρεις μουσικές μπαλέτου «Αντιγόνη», «Les Amants de Teruel» και «Le Feu aux Poudres», οι οποίες γνώρισαν επιτυχία στη γαλλική πρωτεύουσα και στο Λονδίνο, ενώ την ίδια περίοδο συνέθεσε και το έργο «Οιδίπους Τύραννος». Το 1957 λαμβάνει το χρυσό μετάλλιο στο Φεστιβάλ της Μόσχας για την «Πρώτη Συμφωνία για πιάνο και ορχήστρα».

Το 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα. Ήδη από το Παρίσι είχε πάρει τις μεγάλες μουσικές αποφάσεις του. Διαφωνώντας ριζικά με τις νέες τάσεις και φορτωμένος συναισθηματισμό, λυρισμό και παράδοση, συνέθεσε το 1958 τον «Επιτάφιο», σε στίχους Γιάννη Ρίτσου, έργο που έμελλε να επηρεάσει σοβαρά την εξέλιξη της ελληνικής λαϊκής μουσικής.

Το «Άξιον εστί» θα γίνει το πρώτο μεγάλο έργο του με χορωδία, το οποίο ο συνθέτης ονομάζει «λαϊκό ορατόριο - μετασυμφωνικό», χαρακτηρισμός που δηλώνει «όχι τόσο την χρονική απόσταση όσο την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στη δυτική και την νεοελληνική μουσική τέχνη». Έμπνευσή του είναι η ποίηση του Ελύτη, αλλά και το δημοτικό τραγούδι, ενώ πολλά είναι τα νεωτεριστικά στοιχεία που πλαισιώνουν το έργο, όπως η ταυτόχρονη παρουσία αφενός του αφηγητή-ψάλτη και του λαϊκού τραγουδιστή και αφετέρου της κλασικής και της λαϊκής ορχήστρας.

Το 1963 ιδρύει μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι τη Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και δίνει πολλές συναυλίες σ' όλη την Ελλάδα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τα αριστουργήματα της συμφωνικής μουσικής. Στο μεταξύ, συνεχίζει την πολιτική του δράση. Γίνεται ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος (1964-67), ενώ το 1963 συλλαμβάνεται επειδή έλαβε μέρος στην 1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης και ενώ ήταν ήδη γνωστός ως συνθέτης και μάλιστα με μεγάλη δημοτικότητα.

Το 1964 εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής της ΕΔΑ στη Β' εκλογική περιφέρεια Πειραιά και, ένα χρόνο αργότερα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ίδιου κόμματος. Το 1967, η δικτατορία των συνταγματαρχών απαγορεύει την εκτέλεση, την πώληση και την ακρόαση των τραγουδιών του. Την ίδια χρονιά (1967) γίνεται ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο» (ΠΑΜ) και λόγω της δράσης του συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967. Ακολουθεί η φυλάκισή του στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ' οίκον περιορισμός, η εκτόπιση με την οικογένειά του στη Ζάτουνα Αρκαδίας και, τέλος, το στρατόπεδο Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς, ενώ πολλά από τα έργα του κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου ερμηνεύονται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.

Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλερ, Λόρενς Ολιβιέ και Ιβ Μοντάν, δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά, το 1970, υπό τις πιέσεις αυτές και με τη μεσολάβηση του Γάλλου πολιτικού και συγγραφέα Ζαν Ζακ Σρεβάν Σρεμπέρ, η δικτατορία τον αφήνει να φύγει στο Παρίσι.

Το ίδιο έτος γίνεται πρόεδρος του ΠΑΜ και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕεσ. Από την απελευθέρωσή του και μέχρι την πτώση της δικτατορίας τον Αύγουστο του 1974, δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο προπαγανδίζοντας την αντίσταση του ελληνικού λαού και ζητώντας την πτώση της δικτατορίας. Ταυτόχρονα, στην Ελλάδα τα τραγούδια του ακούγονται παράνομα και γίνεται σύμβολο αντίστασης.

Το 1972 ιδρύει την πολιτική κίνηση «Νέα Ελληνική Αριστερά» και γίνεται συνιδρυτής του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης. Το 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής Β΄ Πειραιά με την «Ενωμένη Αριστερά». Το 1975 επανεξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΑ, ενώ το 1978 συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων υποστηριζόμενος από το ΚΚΕ. Έναν χρόνο αργότερα έγινε ιδρυτικό μέλος της Κίνησης για την Ενότητα της Αριστεράς (ΚΕΑ).

Μουσικά, στο διάστημα 1967 έως 1980 στρέφεται ιδιαίτερα στη σύνθεση κύκλων τραγουδιών, συνθέτοντας 22 κύκλους, ανάμεσά τους και τα «Τραγούδια του αγώνα», «Ο ήλιος και ο χρόνος», «Μυθιστόρημα», «Αρκαδίες I, II, III, IV, VIII, X, XI», «Μπαλάντες» και άλλα. Αξιομνημόνευτη είναι η σύνθεση του Canto General, ένα παγκοσμίως αγαπημένο έργο βασισμένο στο ποίημα του Πάμπλο Νερούντα. Το έργο άρχισε να συντίθεται στο Παρίσι το 1972, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε στο φεστιβάλ της Humanité τον Σεπτέμβριο του '74, ενώ στην Ελλάδα ακούστηκε για πρώτη φορά στις μεγάλες συναυλίες που έγιναν στο Στάδιο Καραϊσκάκη και στο Γήπεδο του Παναθηναϊκού τον Αύγουστο του 1975.

Το 1981 εξελέγη βουλευτής Β΄ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και το 1985 βουλευτής Επικρατείας πάλι με το ΚΚΕ. Το 1987 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνοτουρκικής Επιτροπής Φιλίας. Το 1989 γίνεται, μαζί με τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο, ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, η οποία απονέμει τα βραβεία «Φελίξ». Στις 16 Οκτωβρίου 1989 συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Εξελέγη στις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου και επανεξελέγη στις εκλογές του Απριλίου του 1990. Και στις δύο περιπτώσεις κατέθεσε δήλωση ανεξαρτήτου βουλευτή, συνεργαζόμενου με τη ΝΔ. Όπως είχε δηλώσει στον Τύπο, στρατεύτηκε με τη ΝΔ «η οποία είναι η ισχυρή έπαλξη που μπορεί να βγάλει τον τόπο από τα εθνικά αδιέξοδα στα οποία οδηγήθηκε από την οκτάχρονη πολιτική του ΠΑΣΟΚ». Από τις 29 Νοεμβρίου 1989, έως τις εκλογές της 8ης Απριλίου 1990 υπήρξε ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με τη Νέα Δημοκρατία.

Τον Απρίλιο του 1990 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, μέχρι τον Αύγουστο του 1991, οπότε ανέλαβε υπουργός Επικρατείας. Στις 30 Μαρτίου 1992, παραιτήθηκε από το αξίωμα του υπουργού για να αφοσιωθεί, όπως ανέφερε, στο συνθετικό του έργο. Ταυτόχρονα, δήλωσε υποστήριξη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και συμμετοχή στις εργασίες της Βουλής ως ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με τη ΝΔ.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1992 υπέβαλε την παραίτησή του από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, επειδή δέχθηκε στο διαγωνιστικό της τμήμα ταινία προερχόμενη από τη δημοκρατία των Σκοπίων, ως προερχόμενη από τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το 1992 συνέθεσε τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης και την ίδια χρονιά, στις 12 Οκτωβρίου, κατέθεσε δήλωση ανεξαρτησίας στο προεδρείο της Βουλής, τερματίζοντας τη συνεργασία του με την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι στηρίζει την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Στις 9 Μαρτίου 1993 παραιτήθηκε από βουλευτής και ανέλαβε γενικός διευθυντής των μουσικών προγραμμάτων της ΕΡΤ.

Στις 16 Ιουνίου 1994 παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού διευθυντή των μουσικών συνόλων της ΕΡΤ, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου και τη γενική διεύθυνση της ΕΡΤ για προσπάθεια θανάτωσης του οργανισμού δια της μεθόδου της ασφυξίας. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από το ΔΣ της ΕΡΤ στις 5 Οκτωβρίου. Τον Ιούνιο του 1996, ορίστηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Τουρισμού που συστάθηκε από την υπουργό Ανάπτυξης Βάσω Παπανδρέου.

Την 1η Δεκεμβρίου του 2010 ανακοίνωσε την ίδρυση Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών με το όνομα «Σπίθα» ενάντια στο καθεστώς του «Μνημονίου», με στόχο τη συμμετοχή του κάθε ανεξάρτητου πολίτη για την έξοδο της χώρας από τη βαθιά κρίση, στην οποία την υποχρέωσαν η διεθνής κρίση του καπιταλισμού και οι εξαρτημένοι από διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι. Την 1η Φεβρουαρίου 2012 μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργο Κασιμάτη παρουσίασαν την πολιτική κίνηση «ΕΛΑΔΑ» (Ενιαία Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) με σκοπό τη συγκρότηση ενός μεγάλου αντιμνημονιακού μετώπου.

Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2013 ανακοίνωσε την «αποστρατεία» του από την πολιτική ζωή της χώρας, χωρίς ωστόσο να σταματήσει τις παρεμβάσεις ως το τέλος, όπως όταν τον Μάιο του 2017, μαζί με άλλους ανθρώπους του πνεύματος, καλούσε τον κόσμο να κατέβει στο Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθεί «ενάντια στο πραξικοπηματικό και καταστροφικό 4ο μνημόνιο».

Τέλος, δυο σημαντικά μουσικά γεγονότα σημάδεψαν το 2017 όσον αφορά τον σπουδαίο συνθέτη: Η συναυλία που έδωσε στις 24 Μαΐου 2017 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας η ιστορική ορχήστρα της πόλης, παίζοντας τρία συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη (2η και 3η Συμφωνία και το «Οιδίπους Τύραννος») υπό τη διεύθυνση του Baldur Brönnimann, καθώς και η παράσταση - αφιέρωμα «ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΗ» στο Καλλιμάρμαρο στις 19 Ιουνίου. Για πρώτη φορά 1.000 χορωδοί από 30 πόλεις της Ελλάδας σχημάτισαν μία πελώρια χορωδία, η οποία με τη συνοδεία Συμφωνικής Μαντολινάτας απέδωσαν μερικά από τα αριστουργήματα του μεγάλου δημιουργού.

**Πηγή: https://www.cnn.gr

Σοκ στο καλλιτεχνικό χώρο σκόρπισε η είδηση του θανάτου του 34χρονου Mad Clip (Πίτερ Αναστασόπουλος) σε πολύ σοβαρό τροχαίο  σήμερα τα ξημερώματα, Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου. Ο γνωστός τράπερ από τη Νέα Υόρκη που έγινε πασίγνωστος με το «Θέλω κότερα, ελικόπτερα, θέλω οικόπεδα, έχω γούστα ακριβά» βρισκόταν σε γάμο φίλου και συνεργάτη του.

Δυστυχώς λίγο αργότερα έχασε τη μάχη για τη ζωή έπειτα από πολύ σφοδρό τροχαίο. Η πρόσκρουση ήταν τόσο σοβαρή που χρειάστηκαν δύο ώρες για να απεγκλωβιστεί ο καλλιτέχνης.

Σύμφωνα με την πυροσβεστική, στο σημείο επιχείρησαν 12 πυροσβέστες με 4 οχήματα οπού και απεγκλώβισαν τον οδηγό χωρίς τις αισθήσεις του. Ο 34χρονος διακομίσθηκε στο Ασκληπιείο της Βούλας, όπου λίγη ώρα αργότερα, κατέληξε. Στο αυτοκίνητο δεν επέβαινε άλλος επιβάτης. 

 

Ποιος είναι ο Mad Clip - Money and drugs Can’t live in poverty

Ο ράπερ Mad Clip (Πίτερ Αναστασόπουλος) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Έλληνες γονείς. Το όνομα Mad Clip στην πραγματικότητα είναι αρκτικόλεξο και σημαίνει Money and drugs Can’t live in poverty.Το 1999 και σε ηλικία 13 ετών επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα, μετά τον χωρισμό των γονιών του. Στα 22 πήγε στην Κύπρο και εκεί συνεργάστηκε με τον Drew Astro. Στη συνέχεια, πήγε Νέα Υόρκη και μετά Λονδίνο για τρία χρόνια, και επέστρεψε Ελλάδα. 

Από τότε που κυκλοφόρησε το κομμάτι Dealer, είχαν ακολουθήσει πολλά γνωστά μουσικά κομμάτια του, όπως το ΜΑΜΑ, Kotera, Sinthikes και άλλα, τα οποία έχουν ξεπεράσει τις 10 εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Είχε κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ, το Super trapper, το O Amerikanos LP, το Super Trapper 2 και το Still Active σε συνεργασία με τον Strat. Ο ράπερ Τάκι Τσαν τον βοήθησε να κυκλοφορήσει το πρώτο του σινγκλ Eimai Trelos σε ηλικία 27 ετών. Στη συνέχεια υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Capital Music.

Βρέθηκε νούμερο 1 στα trends του Youtube με το «Κότερα» (Capital Music) και το «Εγώ» με τη Josephine. Πρόσφατα συμμετείχε στο «Μπορεί» της Panik Records με την Ελένη Φουρέιρα.

 

**Πηγή: https://www.ethnos.gr

Η Θεσσαλονίκη….. «έμπνευση» για τη μουσική!

Μια νέα δισκογραφική εταιρία ξεκινά με έδρα τη Θεσσαλονίκη, να δραστηριοποιείται στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας.

Η INSPIREPRODUCTIONSέχει κύριο στόχο να ανοίξει το δρόμο στη δισκογραφία καλλιτεχνών κυρίως από την Βόρεια Ελλάδα, που δραστηριοποιούνται σε οποιοδήποτε είδος μουσικής ελληνικού ή ξένου στίχου με απαραίτητη προϋπόθεση την ειλικρίνεια και το σεβασμό στη τέχνη.

Ως αντικείμενο εργασιών της, έχει την ηλεκτρονική/διαδικτυακή επικοινωνία μουσικών έργων  καλλιτεχνών στην ευρύτερο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό όπως ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, εφημερίδες, περιοδικά, internet sites, internet radio stations, internet TV stations, social media κτλ, την παγκόσμια (243 χώρες) ψηφιακή διανομή και εκμετάλλευση μουσικών έργων (ηχογραφημάτων)-ebook, audio book.

Η INSPIREPRODUCTIONS διαθέτει μία ομάδα συνεργατών που εγγυώνται το καλύτερο αποτέλεσμα από την παραγωγή μέχρι την προβολή του κάθε έργου/καλλιτέχνη.

Μάθετε περισσότερα για την INSPIREPRODUCTIONS:

https://www.facebook.com/Inspire-Productions-103727365187652/?ref=pages_you_manage  

Εγγραφείτε:

https://www.youtube.com/channel/UCrMxg9lHZZVzsa1WqOMzB4Q/featured

Στείλτε το demoσας:

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.,

Επισκεφθείτε μας:

www.inspireproductions.gr

"When soul...becomes art"

Μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, ο Πειραιώτης Τόλης Βοσκόπουλος έφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 81 ετών, λίγες ημέρες πριν τα γενεθλιά του.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1940 στον Πειραιά (Κοκκινιά). Ήταν το εικοστό παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων. Οι 19 αδελφές που προηγήθηκαν ήταν και η αφορμή που έκαναν τον πατέρα του να συνεχίζει να κάνει παιδιά μέχρι να αποκτήσει ένα γιο. Ώσπου τα κατάφερε!

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1958, σε ηλικία 18 ετών σε σκηνοθεσία Θάνου Τράγκα, και πέντε χρόνια αργότερα, το 1963, έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. Μπήκε στη δισκογραφία με το τραγούδι «Βήμα-βήμα» του μουσικοσυνθέτη Λυκούργου Μαρκέα. Η καθιέρωσή του στο πεντάγραμμο ήρθε με την «Αγωνία» το 1968 (σύνθεση Γιώργου Ζαμπέτα) που μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ξεπέρασε τις 300.000 πωλήσεις, ένα άπιαστο νούμερο για εκείνη την εποχή.

Είχε ένα εντυπωσιακό φάσμα συνεργασιών, ερμηνεύοντας τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα, του Μίμη Πλέσσα, του Άκη Πάνου, του Θανάση Πολυκανδριώτη, του Μάριου Τόκα, του Γιάννη Πάριου, του Γιώργου Κατσαρού, του Κώστα Βίρβου, του Φοίβου και πολλών άλλων.

Για παραπάνω από 35 χρόνια όλες του οι εμφανίσεις ήταν sold-out με τον Τόλη Βοσκόπουλο να αποθεώνεται από το κοινό ερμηνεύοντας τραγούδια-επιτυχίες.

Τη δεκαετία του 1980 ο Τόλης Βοσκόπουλος θα καθιερωθεί ως «ο Πρίγκιπας του ελληνικού τραγουδιού» με φανατικούς θαυμαστές.

Το καλοκαίρι του 2013 ο Τόλης Βοσκόπουλος επέστρεψε στον Πειραιά, στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Σε μια συγκινητική συναυλία στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο τραγούδησε στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί εκεί από νωρίς μιας και τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς ο καλλιτέχνης βραβεύτηκε από τον τότε δήμαρχο Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκο για την προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι. «Τον τόπο που γεννιέσαι και μεγαλώνεις τον κουβαλάς πάντα μέσα στην ψυχή σου, όπου κι αν βρεθείς. Μόνο συγκίνηση και βαθιά χαρά νιώθω που επιστρέφω στον Πειραιά, που αγαπώ και έχω τόσες αναμνήσεις» είχε δηλώσει ο Τόλης Βοσκόπουλος.

Ο Τ. Βοσκόπουλος είχε πρωταγωνιστήσει αλλά και συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις δίπλα στους Βασίλη Αυλωνίτη, Ρένα Βλαχοπούλου, Γεωργία Βασιλειάδου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά.

Πλούσιο ήταν και το έργο του ως συνθέτη. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχουν ερμηνεύσει τραγούδια του είναι η Δούκισσα, η Μαρινέλλα, ο Στράτος Διονυσίου, ο Αντώνης Ρέμος κ.ά.

Ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε κάνει τέσσερις γάμους. Παντρεύτηκε πρώτα τη Στέλλα Στρατηγού (1960 – 1965), ύστερα την Μαρινέλλα (1973 – 1981), μετά την Τζούλια Παπαδημητρίου (1990 – 1996). Με την πρώην βουλευτή και υφυπουργό και νυν πρόεδρο του ΕΟΤ Άντζελα Γκερέκου, παντρεύτηκαν το 1996 στην Κέρκυρα. Απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία, που γεννήθηκε το 2001.

Καλό ταξίδι «Πρίγκιπα»

 

** Πηγή πληροφοριών: www.pireaspiraeus.com

Νωρίς σήμερα το πρωί, Τετάρτη 26/02/2020, έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος όλων ηθοποιός Κώτσας Βουτσάς σε ηλικία 88 χρονών, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στο Νοσοκομείο «Αττικόν»

Η είδηση του θανάτου του καταξιωμένου και δημοφιλή κωμικού ηθοποιού σκορπά θλίψη και συγκίνηση σε όλη τη χώρα.

Ο Κώστας Βουτσάς σκόρπισε δεκαετίες γέλιου στους Έλληνες, μέσα από τις ταινίες αλλά και τη θεατρική του παρουσία,  αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα στον χρυσό ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, με την καλλιτεχνική του διαδρομή να ξεπερνά τα 70 χρόνια.

Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του Νοσοκομείου «Αττικόν», ο «αιώνιος έφηβος» Κώστας Βουτσάς δεν τα κατάφερε, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στις 02:24 σήμερα τα ξημερώματα.

 

Εκφράζω τα θερμά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια, για τον θάνατο της Νίκης Γουλανδρή. Μιας σπουδαίας Ελληνίδας και εμβληματικής προσωπικότητας, το έργο της οποίας και η προσφορά, είχε αναγνωριστεί πέρα από τα σύνορα της χώρας μας.

Η Νίκη Γουλανδρή ήταν πρωτοπόρος στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ μνημειώδες ήταν το ζωγραφικό έργο της, που συνέβαλε στην αποτύπωση και στην ανάδειξη της χλωρίδας της χώρας μας.

Παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές, αποτελεί η ανεκτίμητη κληρονομιά που αφήνει πίσω της η Νίκη Γουλανδρή, με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Γουλανδρή.

Απευθύνω στους οικείους της, τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια. 

Η αγαπημένη δημοσιογράφος και παρουσιάστρια Ρίκα Βαγιάνη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 56 ετών ύστερα από μια άνιση μάχη με τον καρκίνο. Είχε εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Τις τελευταίες εβδομάδες νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας, δίνοντας με αξιοπρέπεια γενναία μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Η δημοσιογράφος είχε επιλέξει να ανέβει το δικό της γολγοθά αθόρυβα, έχοντας στο πλευρό της μόνο την οικογένειά της.
Προτίμησε να μη μάθει κανείς λεπτομέρειες για την υγεία της, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως είχε δεχθεί λίγες επισκέψεις στο νοσοκομείο.

Η Μαρίκα Ζούλα (ή Ρίκα Βαγιάνη, όπως την ήξεραν όλοι), ήταν κόρη του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ζούλα και της Βαρβάρας Δράκου. Γεννήθηκε στο Παγκράτι το 1962 και αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1982.

Λίγοι ξέρουν πώς προέκυψε το όνομα Βαγιάνη. Είναι τα αρχικά από το όνομα της μητέρας της Βαρβάρας και του δεύτερου γάμου της με τον αθλητικογράφο Γιάννη Διακογιάννη, που ως πατριός της την μεγάλωσε σαν κόρη του.

Ήδη, από το 1979 άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έπαιξε στο Εθνικό, στο Θεσσαλικό, σε αρκετές ταινίες, αλλά και σε σήριαλ, όπως το Μινόρε της Αυγής. Παράλληλα, είχε ήδη αρχίσει και την δημοσιογραφία σε περιοδικά και εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Διετέλεσε αρχικά συντάκτης και στη συνέχεια διευθύντρια σύνταξης στα περιοδικά «Cosmopolitan» και «Colt», ενώ αρθρογραφούσε στα περιοδικά «Ένα» «Και», «Τέταρτο» και από το 1994 με καθημερινή στήλη στην Απογευματινή και από το 2005 στο Έθνος.

Στην τηλεόραση αρχικά δούλεψε σαν ηθοποιός και από το 1986 ως παρουσιάστρια και δημοσιογράφος. Έχει παρουσιάσει αμέτρητες εκπομπές στο Μega, το Star, το Seven Χ, το Κανάλι 5 και από το 1997 άρχισε τη συνεργασία της με την ΕΡΤ στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012.

Ήταν επίσης ιδρυτικό στέλεχος του Protagon, ενώ έχει γράψει και δύο παιδικά βιβλία.

Η Ρίκα Βαγιάνη ήταν παντρεμένη με το Νίκο Στεφανή και έχει έναν γιο, τον Οδυσσέα.

Πηγή 1: www.news247.gr

Πηγή 2: http://www.iefimerida.gr 

Σε ηλικία 60 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας.

 Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή τα ξημερώματα της Τρίτης 13 Μαρτίου, με ανάρτησή της δημοσιογράφου Σεμίνας Διγενή στο facebook.

O Χρήστος Σιμαρδάνης, ήταν ένας εξαιρετικός ηθοποιός με ένα πλούσιο βιογραφικό σε παραστάσεις και σειρές και με μία ξεχωριστή φωνή.

Μία φωνή που συνόδευε τις πιο επιτυχημένες διαφημίσεις στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

 

Πηγή: dytikesmaties.gr

Συγκινητική στιγμή η βράβευση του αδικοχαμένου, Παντελή Παντελίδη, ως "καλλίτερου άνδρα τραγουδιστή" της χρονιάς...

Αυτό που σου αρέσει στην Ελλάδα που "ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα" είναι πως ο καθένας ζει στον κόσμο του...

 

Η κρίση έχει χτυπήσει του Ελληνες σα χταπόδι στα ...βράχια κι έχεις ολίγους αλλά θορυβώδεις να ζουν δανεική πραγματικότητα, σαν κι αυτή που ζούσαμε πριν μας πάρει η Μέρκελ και μας... σηκώσει...

Είναι γεγονός πως οι Ελληνες αρχίζουν στον πάτο του βαρελιού να ψάχνουν λίγη αξιοπρέπεια ζωής...

Οπως γεγονός είναι και τα Mad VMA 2016 εν καιρώ κρίσης...

Οι επώνυμες κυρίως έβαλαν ότι μπαίνει ..."στο μάτι της άλλης" και το πόζαραν με νάζι στο φωτογραφικό φακό...

Οι νικητές σχεδόν ίδιοι κάθε χρόνο, με μόνη διαφορά το βραβείο στον αδικοχαμένο Παντελή Παντελίδη που συγκίνησε τους πάντες. 

Ολο το στάδιο ανατρίχιασε όταν τα αδέλφια του τραγουδιστή που χάθηκε πρόωρα ανέβηκαν στη σκηνή για να παραλάβουν το βραβείο του "καλλίτερου άνδρα τραγουδιστή" της χρονιάς που το κοινό ψήφισε και ήταν ο αδελφός τους!...

Οι Μέλισσες, ερμήνευσαν προς τιμήν του, μία από τις τελευταίες του επιτυχίες, "Τα σχοινιά σου". Λίγο αργότερα στο backstage, ο frontma τους, Χρήστος Μάστορας, δήλωσε: "Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις σε αυτά τα MAD Awards είναι ένα tribute σε έναν καλλιτέχνη, που άφησε το στίγμα του σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Πραγματικά θα είναι πολύ δύσκολο να ξεχαστεί αυτός ο καλλιτέχνης κι εμείς οφείλουμε να κρατήσουμε τη μνήμη του ζωντανή".

aderfia pantelidi

 

Το βραβείο όπως ήταν ήδη γνωστό παρέλαβαν τα αδέρφια του, Τριαντάφυλλος και Νίνο, μαζί με στενούς φίλους του τραγουδιστή. "Να’στε καλά, ευχαριστώ πολύ. Σημαίνει πολλά. Ο Παντελής είναι σαν να είναι εδώ πέρα. Νιώθουμε περήφανοι όλοι για τον Παντελή. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Είναι δίπλα μας, θα είναι για πολλά χρόνια δίπλα μας και ευχαριστώ για την αγάπη που δείχνουν όλοι",είπε από την πλευρά του ο Τριαντάφυλλος Παντελίδης

Στη συνέχεια μίλησε και ο μικρότερος,Νίνο, ο οποίος τόνισε:"Έχουμε περάσει πάρα πολλά. Μας έχει στηρίξει, τον έχουμε στηρίξει. Πάντα του κρατάγαν αυτού κακία. Δεν έχει κρατήσει ποτέ σε κανέναν κακία".

Τη βραδιά απόλαυσαν όσοι κατάφεραν να βρεθούν στο κλειστό γήπεδο Tae Kwon do στο Φάληρο, για τη 13η απονομή του Θεσμού που έιχε και ...χαλί, όπως στα Οσκαρ και αλλού...

Η Αννα Βίσση

Η Δέσποινα Βανδή

Η Ελενα Παπαρίζου

Η Ντέμυ

ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ